ὀχληρός
ὀχληρός, troublesome, irksome, importunate
Could not find ὀχληρότατόν in Logeion dictionaries.
ὀχληρότατόν masculine accusative singular superlative, neuter nominative singular superlative, neuter vocative singular superlative, neuter accusative singular superlative of ὀχληρός
ὀχλ-ηρός, ά, όν,
- troublesome, irksome, importunate, of persons, Aeschin. 1.135, D. Prooem. 48; ἴσθʼ ὀ. ὢν δόμοις Ar. Ach. 460 (parody); ὀ. ἴσθʼ ὤν E. Hel. 452; τινι to one, Id. Alc. 540, Pl. Hp.Ma. 295b; of a writer, offensive, D.H. Th. 30.
- 2 of things, troublesome, annoying, Hdt. 1.186, Isoc. 5.151, etc. Adv. -ρῶς D.H. Dem. 15: Comp. -οτέρως, ἔχειν Hp. Epid. 1.19, Phld. Mus. p.63 K.
- II turbulent, συμπόται Pl. R. 569a.
ὀχληρός, ά, όν :
1 importun, fatigant, ennuyeux, en parl. de pers. Eur. Hel. 452, etc. ; Plat. Rsp. 569a, etc. ; en parl. de choses, Hdt. 1, 186 ; Isocr. 260d, etc. ; Hdn 3, 5, 3, etc. ||
2 tumultueux, turbulent, Suid. ||
Cp. -ότερος, Dém. 427, 20 ; sup. -ότατος, Isocr. 79d ; Arstt. Nic. 4, 11.
Étym. ὄχλος.
ὀχληρός, 1) beunruhigend, lästig ; Eur. Hel. 459, Alc. 543 ; Her. 1.186 ; οὐκ ὀχληρὸς ἔσομαί σοι πυνθανόμενος, Plat. Hipp. mai. 295b ; ὀχληρότατος, Isocr. 4.185, öfter ; bes. bei Sp., wie Luc. Nigr. 13, Tim. 11 ; καὶ ἐπαχθής, Hdn. 3.15.3.
2) unruhig, lärmend, aufrührerisch, μετὰ ὀχληρῶν συμποτῶν, Plat. Rep. VIII.569a ; Suid. erkl. ταραχώδης.
2) unruhig, lärmend, aufrührerisch, μετὰ ὀχληρῶν συμποτῶν, Plat. Rep. VIII.569a ; Suid. erkl. ταραχώδης.
ὀχληρός
from ὀχλέω
ὀχληρός, ά, όν
- troublesome, irksome, importunate, Hdt., Eur., Plat.