ὁμότιμος

ὁμό-τῑμος, ον, (τιμή)

• equally valued or honoured, held in equal honour, Il. 15.186; μακάρεσσι with them, Theoc. 17.16; μακάρων Nonn. D. 7.103: c. gen. rei, τῆς στρατηγίας ὁ. having an equal share in the command, Plu. Fab. 9; οἱ τῶν ὁμοτίμων καλούμενοι, among the Persians, chief nobles, peers, X. Cyr. 2.1.9, cf. 7.5.85: as title at the court of the Ptolemies, οἱ ὁ. τοῖς συγγενέσι PTeb. 254 (ii B.C.), PPar. 15.20 (ii B.C.). Adv. -μως Aristaenet. 1.3, Phlp. in APr. 13.20, in APο. 367.9.
• • • 2 equal in degree, σηπεδὼν ἐν ἅπασι τοῖς ἀγγείοις Gal. 10.745. Adv. -μως Id. 2.653, al.; ὁ. οἱ χυμοὶ διασήπονται Id. 10.606, cf. Ascl. in Metaph. 226.32, Steph. in Gal. 1.270 D.: c. dat., τοῖς ἰδίοις . . γνωρίσμασι τὰ συνακολουθοῦντα πολλάκις ὁ. γράφων no less than . ., Gal. 9.385.

ὁμότιμος, [ῑ], gleichgeehrt, von gleicher Würde, gleiche Ansprüche auf Ehre u. Würde habend ; μʼ ὁμότιμον ἐόντα, Il. 15.186, sagt Poseidon, sich mit Zeus vergleichend, τινί, Theocr. 17.16.
Bei den Persern hießen ὁμότιμοι etwa die Pairs des Reichs, die vom vornehmsten Adel, welche unter sich gleiche Ehre hatten, Xen. Cyr. 1.2.15, 7.5.85 ; dah. den δημόταις entgeggstzt, 1.5.5, u. sonst in diesem Buche ; ὁμότιμον τῆς στρατηγίας ὄντα, an Rang dem imperator gleichstehend, Plut. Fab. 9.

ὁμότιμος

[ὁμός + τιμή.]

Entitled to be held in the same estimation, equally to be honoured: εἴ μʼ ὁμότιμον ἐόντα καθέξει Il. 15.186.

ὁμότιμος : like - honored, entitled to equal honor, Il. 15.186†.

ὁμότιμος ὁμό-τῑμος, ον, τιμή

• • Iheld in equal honour, Il.; μακάρεσσι with the gods, Theocr.; c. gen. rei, τῆς στρατηγίας ὁμ. having an equal share in the command, Plut.
  • IIοἱ ὁμότιμοι, among the Persians, nobles of equal rank, the peers of the realm, Xen.