ὑπερπληθής
ὑπερπληθής, superabundant
ὑπερπληθής, ές,
- superabundant, Nicoch. 11; ὑπερπληθῆ ἐξημαρτηκώς having done more than enough misdeeds, v.l. for παμπληθῆ in D. 26.7.
ὑπερπληθής
ὑπερ-πληθής, ες
- superabundant, ὑπερπλήθη ἐξημαρτηκώς having done more misdeeds than enough, Dem.