ὠμοβόειος

ὠμο-βόειος, α, ον, Ion. ὠμο-βόεος, or ὠμο-βόϊνος,

• of raw, untanned ox-hide, ἀσπίδας ὠμοβοΐνας Hdt. 7.76, 79; γέρρα δασειῶν βοῶν ὠμοβόεια (v.l. -βόϊνα) X. An. 4.7.22; δερμάτων ὠμοβοείων (v.l. βοΐνων) ib. 26; σάλπιγξιν ὠμοβοΐναις ib. 7.3.32 codd.:—ἡ ὠμοβοέη (sc. δορά), a raw ox-hide (cf. λεοντέη, etc.), Hdt. 3.9, 4.65: in later writers usu. in form ὠμο-βόϊνος, Str. 15.1.42, D.S. 3.8, etc.: acc. pl. ὠμοβοεῖς in AP 6.21.4 is formed by a false analogy, as if fr. ὠμοβοεύς.
• • II ὠμοβοείου μοι παραθεὶς τόμον . ., καὶ τρία μοι κεράσας ὠμοβοειότερα . . having set before me a slice of raw beef, and mixed me three cups yet more raw than beef, AP 11.137 (Lucill.).

ὠμοβόειος, 3, auch 2 Endgn, = ὠμοβόεος ; ὠμοβοείου μοι περαθεὶς τόμον … καὶ τρία μοι κεράσας ὠμοβοειότερα Lucill. 73 (XI.137), Wein, noch roher als das Rindfleisch, d.i. schlecht.

ὠμοβόειος ὠμο-βόειος, Ionic -βόεος, or ὠμοβόϊνος, η, ον

• of raw, untanned ox-hide, Hdt., Xen.:— ἡ ὠμοβοέη (sc. δορά) a raw ox-hide, Hdt.