ὠμοβόρος
ὠμοβόρος, eating raw flesh
ὠμο-βόρος, ον, = sq., A.R. 1.636, Ael. NA 15.11, Ph. 1.670; βλέπειν ὠμοβόρον v.l. in Alciphr. 3.21.
ὠμο·βόρος, ος, ον, qui mange de la chair crue, A. Rh. 1, 636 ; El. N.A. 15, 11 ; Phil. 1, 670 ; ὠμοβόρον βλέπειν, Alciphr. 3, 21, avoir un regard féroce.
Étym. ὠμός, βιβρώσκω.
ὠμοβόρος, = ὠμοβρώς, Ap.Rh. 1.636.
[ὠμοβόρος, v. ὠμοβόλος.]