ὠμόθυμος
ὠμόθυμος, savage-hearted
ὠμό-θῡμος, ον,
- savage-hearted, S. Aj. 885 (lyr.), Ph. 2.15, al.
ὠμό·θυμος, ος, ον [ῡ] au cœur dur ou cruel, Soph. Aj. 885 ; Phil. 2, 15, etc.
Étym. ὠ. θυμός.
ὠμόθυμος, [ῡ], mit rohem, hartem Gemüte, grausam, Soph. Aj. 870.