ῥιζόω
ῥιζόω, to cause to take root
Could not find ῥιζωθὲν in Logeion dictionaries.
ῥιζωθὲν aorist passive participle neuter nominative singular, aorist passive participle neuter vocative singular, aorist passive participle neuter accusative singular of ῥιζόω
ῥιζ-όω,
- cause to strike root: metaph., plant, fix firmly, ὅς μιν [τὴν ναῦν] λᾶαν θῆκε καὶ ἐρρίζωσεν ἔνερθεν Od. 13.163; [νήσους] κατὰ βυσσὸν πρυμνόθεν (s. v.l.) Call. Del. 35:—Pass., of trees and plants, take root, strike root, X. Oec. 19.9, Thphr. CP 1.2.1:—Med., ἄριστον ῥιζώσασθαι, of the fig, Id. HP 2.5.6; so αἱ πίνναι ἐρρίζωνται, opp. ἀρρίζωτοι, Arist. HA 548a5; ῥ. ἐπί τινος AP 6.66 (Paul.Sil.); ὀδὸς βάθροισι γῆθεν ἐρριζωμένος made fast or solid, S. OC 1591; of a bridge, αἰώνιος ἐρρίζωται Epigr.Gr. 1078.7 (Adana).
- 2 metaph., ἐρρίζωσε τὴν τυραννίδα Hdt. 1.64:—Pass., τυραννὶς ἐρριζωμένη ib. 60, cf. Pl. Lg. 839a; ἐξ ἀμαθίας πάντα κακὰ ἐρρ. have their root in . ., Id. Ep. 336b, cf. S.E. M. 1.271; ἐν ἀγάπῃ ἐρρ. Ep.Eph. 3.18.
- II Pass. also of land, to be planted with trees, ἀλωὴ ἐρρίζωται Od. 7.122.
ῥιζόω-ῶ (ao. ἐρρίζωσα, pf. pass. ἐρρίζωμαι)
1 faire prendre racine, enraciner, Th. C.P. 2, 4, 1, au pass. prendre racine ; s’enraciner, Xén. Œc. 19, 9 ; Arstt. H.A. 5, 15, 20 ; Th. C.P. 1, 2, 1 ; fig. faire prendre racine, enraciner (la tyrannie, etc.) acc. Hdt. 1, 64 ; d’où au pass. s’enraciner, Hdt. 1, 60 ; Plat. Leg. 839a; p. suite, fixer solidement, acc. Od. 13, 163 ||
2 couvrir de plantations, d’où au pass. être couvert de plantations, être planté d’arbres, Od. 7, 122 ||
Moy. prendre racine, Th. H.P. 2, 5, 6.
Étym. ῥίζα.
1. laten wortelen, planten; vestigen; pass.:
2. med. wortelschieten, zich wortelen;
ῥιζόω, 1) einwurzeln, Wurzel schlagen lassen, einpflanzen ; ἀλωὴ ἐρρίζωται, Od. 7.122 ; auch ὅς μιν (νῆα) λᾶαν ἔθηκε καὶ ἐρρίζωσεν ἔνερθεν, 13.163.
2) übertr., begründen, befestigen ; ὀδὸν χαλκοῖς βάθροισι γῆθεν ἐρριζωμένον, Soph. O.C. 1591 ; τὴν τυραννίδα, Her. 1.64 ; τυραννὶς ἐρριζωμένη, eingewurzelte Tyrannei, 1.60 ; πάντα κακὰ ἐρρίζωται, Plat. Ep. VII.336c ; ῥιζωθέν, Legg. VIII.839a ; Folgde : σῆμαδʼ ἐφημερίοισιν ἀριφραδὲς ἐρρίζωται, Opp. Cyn. 3.381.
Bei Theophr. auch intr., Wurzel fassen, wurzeln ; und so auch im med., vgl. Jacobs Ach.Tat. p. 531.
2) übertr., begründen, befestigen ; ὀδὸν χαλκοῖς βάθροισι γῆθεν ἐρριζωμένον, Soph. O.C. 1591 ; τὴν τυραννίδα, Her. 1.64 ; τυραννὶς ἐρριζωμένη, eingewurzelte Tyrannei, 1.60 ; πάντα κακὰ ἐρρίζωται, Plat. Ep. VII.336c ; ῥιζωθέν, Legg. VIII.839a ; Folgde : σῆμαδʼ ἐφημερίοισιν ἀριφραδὲς ἐρρίζωται, Opp. Cyn. 3.381.
Bei Theophr. auch intr., Wurzel fassen, wurzeln ; und so auch im med., vgl. Jacobs Ach.Tat. p. 531.
†ῥιζόω
[ῥίζα.]
3 sing. aor. ἐρρίζωσε Od. 13.163.
3 sing. pf. pass. ἐρρίζωται Od. 7.122.
To furnish with roots : ἔνθα οἱ ἀλωὴ ἐρρίζωται (there grows his vineyard with its trees) Od. 7.122.
Fig. : νῆʼ ἐρρίζωσεν ἔνερθεν (fixed immovably) Od. 13.163.
ῥιζόω , aor. ἐρρίζωσε, pass. perf. ἐρρίζωται: cause to take root, plant, plant out, pass., Od. 7.122; fig., ‘fix firmly,’ Od. 13.163. (Od.)
ῥιζόω,
ῥίζα
- Ito make to strike root: metaph. to root in the ground, plant, Od.; ἐρρίζωσε τὴν τυραννίδα Hdt.: —Pass. to take root, strike root, Xen.: metaph. to be rooted, firmly fixed, Soph., NTest.
- IIPass. also of land, to be planted with trees, Od.