ῥιζωρύχος
ῥιζωρύχος, root-grubbing
ῥιζ-ωρύχος [ῠ], ον,
- root-grubbing, of grammarians, AP 11.322 (Antiphan.).
ῥιζ·ωρύχος, ος, ον [ῠ] qui fouille les racines, Anth. 11, 322.
Étym. ῥ. ὀρύσσω.
ῥιζωρύχος, Wurzeln grabend, suchend, von den Grammatikern, ῥιζωρύχα μούσης ἀλλοτρίης γένη, Antiphan. 5 (XI.322).
ῥιζωρύχος
ῥιζ-ωρύχος, ον,
- root-grubbing, of grammarians, Anth.