ῥιζόφυτος
ῥιζόφυτος, growing from a root
ῥιζό-φῠτος, ον,
- growing from a root, Ocell. 1.13.
ῥιζό·φυτος, ος, ον [ῠ] né d’une racine, Ocell. 13, p. 513.
Étym. ῥίζα, φύω.
ῥιζόφυτος, aus der Wurzel, mit der Wurzel wachsend, Sp. Vgl. ῥιζοφοίτητος.