About Report a problem

Menu

diu

diu, by day, all day; a long time

Frieze-Dennison Vergil

diū: (adv.), long, for a long time, 1.351. (old abl., cf. diēs)

Could not find Diuque in Logeion dictionaries.

Diuque Adverb of diu

See Diuque in Morpho

dĭū (old form dĭūs, Orell. Inscr. 8206), adv. [old acc. form of duration of time; root in dies; v. Corss. Ausspr. 1, 232 sqq.].
      • 1 (Acc. to dies, I. B. 2.) By day (very rare), Manil. 4, 823; usually with noctu: noctuque et diu, Plaut. Cas. 4, 4, 5 (818): noctu diuque, Titin. and Sall. H. Fragm. ap. Charis. p. 185 P. (Sall. H. 2, 54 Dietsch); Sall. J. 38, 3; 44, 5; 70, 1: nec noctu, nec diu, Plaut. Fragm. ap. Non. 98, 27: diu noctuque iter properabunt, Tac. A. 15, 12 fin.: noctu diuque hostibus obniti, id. H. 2, 5.—
      • 2 (Acc. to dies, II. A. 3.; lit., a space of time, a while; hence, with intens. signif.) A long time, long while, long (freq. in all periods; cf.: pridem, dudum): nimis diu et longum loquor, Plaut. Ps. 2, 3, 21 (687); cf. so with longum, id. Ep. 3, 2, 40 (376): diu multumque scriptitare, Cic. de Or. 1, 33, 152; so, diu multumque, id. Or. 1; id. Phil. 13, 5; id. Sull. 26, 73; Sall. J. 94, 3; Flor. 2, 3, 5; also: diu multumque, Cic. de Sen. 3, 9: multum et diu, id. Agr. 2, 32, 88; id. Inv. 2, 19, 58: multum ac diu, Ap. Met. 2, 26, 7; cf. also: recordatus multum et diu cogitavi ... Eam rem volutavi et diu disputavi, Plaut. Most. 1, 2, 1 (84) and 4: saepe et diu, Cic. Quint. 31, 96; cf.: saepe diuque, Hor. Ep. 1, 13, 1; diu diuque, Ap. Met. 5, 20, 5; 11, 20, 6; diu atque acriter pugnatum est, Caes. B. G. 1, 26; 3, 21 et saep.: diu ego hunc cruciabo, Plaut. Capt. 3, 5, 73 (731): Stoici diu mansuros aiunt animos: semper, negant, Cic. Tusc. 1. 31 fin.: diu princeps oratorum, aliquando aemulus Ciceronis, Quint. 11, 3, 8: tam diu restitisti, Plaut. Most. 3, 2, 100 (789): tam diu, id. Mil. 3, 1, 34 (629); id. ib. 4, 2, 89 (1079); Ter. Ad. 235; id. Hec. 645; id. Phorm. 165: eo, quo jam diu Sum judicatus, Plaut. Men. 1, 1, 20 (96); so, jam diu, id. Capt. 4, 2, 102 (882); id. Most. 1, 3, 144 (300); id. Poen. 5, 4, 29 (1202); cf.: diu est jam, id. Most. 1, 4, 25 (337): ille vult diu vivere, hic diu vixit: quamquam, O di boni! quid est in hominis vita diu? Cic. de Sen. 19, 68 and 69; cf.: sat diu vixisse, Plaut. Capt. 4, 2, 12 (792): nimis diu maceror, id. Ep. 3, 1, 2 (321); so, nimis diu, id. Merc. 1, 2, 54 (164); id. Pers. 4, 4, 105 (663): non diu apud hunc servies, id. Pers. 4, 4, 65 (623); cf.: haud diu, id. Mil. 2, 1, 17 (95); Ter. Eun. 358.—Followed by dum, donec: diu expectare, dum, etc., Suet. de Rhet. 1: diu jacere donec, etc., Tac. G. 45.—Comp.: diūtius, longer [the t inserted, as in sectius and setius from secus, being a remnant of adv. ending -ter or -tus]: nolo te jactari diutius, Plaut. Trin. 3, 2, 59 (685); id. Rud. 1, 2, 5 (93); Ter. Heaut. 102; id. ib. 424; Cic. Lael. 27, 104; id. Rosc. Am. 7 fin.; Caes. B. G. 1, 16, 5; id. ib. 1, 26, 1 et saep.: cf.: minus diu quam, Cic. Att. 7, 3, 1.—In the historians freq. = a long while, very long, no comparison being intended: ne diutius commeatu prohiberetur, Caes. B. G. 1, 49; 3, 9, 5; 3, 29, 2; 4, 35, 2; 7, 20, 5 et saep.: neque illis, qui victoriam adepti forent, diutius ea uti licuisset, Sall. C. 39, 4: legiones diutius sine consulari fuere, Tac. H. 1, 9.—Sup.: (Cato) qui senex diutissime fuisset, Cic. Lael. 1, 4; so id. Pis. 37; id. de Imp. Pomp. 5 fin.; Caes. B. G. 6, 21, 4; Suet. Vit. 14 al.: ut quam diutissime te jucunda opinione oblectarem, Cic. Q. Fr. 1, 1, 1; so with quam, Caes. B. C. 3, 102, 3.—
    • B Long since, a great while ago (mostly ante-class.): quod arci, diu facti, celeriter corruissent, Varr. ap. Non. 77, 14; cf.: scelus, inquam, factum'st jam diu antiquom et vetus, Plaut. Most. 2, 2, 45 (475); so, jam diu, id. Ep. 1, 1, 9 (9); id. Men. 2, 3, 28 (378); id. Ps. 1, 3, 4 (233); Ter. Eun. 1002; Cic. Att. 1, 19, 9 al.; for which: diu jam, Plin. 25, 1, 1, § 2; id. 19, 4, 15, § 40: is ex Anactorio ... huc commigravit in Calydonem haud diu, not long ago, a short time ago, Ter. Ad. 649: nec loci gnara sum, nec diu hic fui, it is not long since I was here, Plaut. Rud. 1, 3, 28 (212): jam diu est factum, quom discesti ab hero, id. As. 2, 1, 3 (251).—With foll. quom, id. Merc. 3, 1, 44 (542).— With postquam, id. Pers. 5, 2, 41 (817).—With quod, id. Am. 1, 1, 146 (298); August. Retract. 1 Prol.—
    • C In Mela repeatedly of place, a long way: Italia ... inter superum mare et inferum excurrit diu solida, Mel. 2, 4, 1; so id. 1, 2, 3; id. 1, 3, 5. Cf. Hand Turs. II. pp. 285-291.

Saved

Recent