About Report a problem

Menu

Judaeus

Judaeus [CL < Ἰουδαῖος] 1 of Judaea or its people, Jewish. Aldh. CE 4. 7. 4 (v. fullo a); 1168 episcopus Ju[de]us (v. episcopus 4a). 2 (as sb.): a (m.) Jew; b (f.) Jewess. a Judas ‥ adiit ~os ut Deum venderet Gildas EB 107; si pro dampnatione diei jejunaverit, sicut ~us abhominetur ab omnibus aecclesiis catholicis Theod. Pen. I 11. 3; importuna ~orum garrulitas fribula falsitatis deleramenta confingat Aldh. VirgP 21; 1178 etc. (v. episcopus 4a); ~us quidam, Deus-cum-crescat vocabulo, (sic enim orationibus, loco propriorum nominum utuntur ~i) filius Moysi de Walingeford, hominis minus quidem ceteris ~is detestandi ‥ verbis blasphemis virtutes divinas irridebat Mir. Fridesw. 39; 1198 custodes ~orum (v. custos 5e); 1251 unum apenticium ante hostium turris ~orum fieri ‥ facias Liberate 27 m. 4; 1265 de quibusdam Judiis ‥ arestandis Cl 57; 1279 justiciarii ad custodiam Judeorum [MS: judorum] RParl Ined. 3; precipimus, ut ~i utriusque sexus super vestes exteriores duas tabulas laneas habeant alterius coloris ad pectus consutas, quarum latitudo digitorum ij et longitudo iiij sit ad minus Conc. Syn. 1045.  b voluit tandem ~a prestigiis contra solitum potentibus Christinam ledere V. Chris. Marky. 23; ~a ‥ convertitur ac ‥ [vir] conversionem suam distulit in contumeliam Christi P. Blois Ep. Sup. 57. 20; 1277 (v. elephas c).

Saved

Recent