About Report a problem

Menu

judicatorius

judicatorius [LL = judicial] 1 (as sb. f. or n.) court of law. Osb. Glouc. Deriv. 281 (v. judicabilis); ~ium, locus judicii Ib. 291; 1517 pretensam diffinitivam ad ~iam super monasterio et pretenso spolio predictis Mon. Hib. & Scot. 530. 2 (as sb. n.) faculty or principle of judgement. conjungi ‥ potest actio volendi cum actione intelligendi penes superiorem partem rationis, ubi conscientie locus est naturaleque boni moralis et mali ~ium, quod theologi synderesim dicunt Ps.-Gros. Summa 477; consciencia ‥ est ‥ naturale ~ium Wycl. Quaest. Log. 247 (v. electorium).

Saved

Recent