plures
plūres, v. plus, under multus, II.
plūrēs, s. multus(unter multus).
vinctos ~es in carceribus habentes
~a [gl.: multa ] monachorum ergasteria
vocato filio suo ‥ et ~ibus amicis
videtur ‥ ex una anima ~es animas fieri
fuit cum eo ad ~a alia latrocinia
emit ab eo unam tunicam ‥ et ~a alia furta
nempe volunt plures collum constringere dextra
hoc tibi per litteras intimare curavi ne inter ~es devulgatum innotescat
~es ‥ regularem instituebat ad vitam
haec terra per ~es est divisa
quia ‥ ~es odio eam habeant
ille medicus ~es sanat in quo ~es confidunt
haec ‥ et multo ~a quae brevitatis causa omittenda decrevimus
nam ingenti miraculorum mole victus brevitatis compendio ~a praetereo
cum ‥ haec et hujusmodi ~a loqueretur
necessitas ~a [AS: ] docetfeala
genus predicatur de ~ibus quam species, i. ~ius, ut ita dicam
fuit cum eo ‥ ad brusandum quandam domum et ibi furati fuerunt ~a
amicos ~es [AS: ] nemo habetto feala
plūrēs, n. plūra, pl. de plus ¶ 1 plus nombreux, un plus grand nombre [sens comparatif] : eos plures esse intellego quam putaram Cic. Att. 7, 3, 5, je vois quʼils sont plus nombreux que je ne croyais ; aliquis unus pluresve Cic. Rep. 1, 48, un ou un plus grand nombre, oratores duo aut plures Cic. Br. 199, deux orateurs ou davantage ; dies unus, alter, plures Cic. Verr. 2, 4, 66, un jour, deux jours, davantage [se passent] ; quid ego plura dicam ? Cic. de Or. 1, 18, à quoi bon en dire davantage ? quid plura ? Cic. Leg. 2, 3, à quoi bon davantage ? abrégeons, bref ; ne plura Cic. Fam. 13, 1, 5, pour nʼen pas dire davantage, bref || se ad plures penetrare Pl. Trin. 291, aller rejoindre le plus grand nombre, aller chez les morts ¶ 2 un assez grand nombre, un trop grand nombre : plus in pluribus consilii quam in uno Cic. Rep. 1, 55, plus de réflexion dans un certain nombre que dans un seul ; pluribus verbis rogat Cic. Verr. 2, 4, 64, il demande avec passablement dʼinsistance ; pluribus præsentibus eas res jactari nolebat Cæs. G. 1, 18, 1, il ne voulait pas que ces questions fussent agitées devant un trop grand nombre de personnes ; et quidem pluribus locis Cic. Fin. 1, 6, et même sur passablement de points, [ou] et même sur trop de points ; plures consulatus Cic. Br. 62, trop de consulats ¶ 3 au sens de complures, plusieurs : Liv. 4, 31, 2, etc. ; Plin. , Tac. etc.
➳ pl. n. pluria arch., v. Gell. 5, 21, 6.
plūrēs see 1 plus.