About Report a problem

Menu

prosilio

prosilio, to leap forward, spring forth, spring up

Frieze-Dennison Vergil

prōsiliō, uī, īvī or iī, 4, n.: to leap or spring forth, 5.140. (prō and saliō)

Could not find Prosiluit in Logeion dictionaries.

Prosiluit Verb: perfect active indicative 3rd singular of prosilio

See Prosiluit in Morpho

prō-sĭlĭo, ŭi (less freq. īvi or ĭi; -īvi, Sen. Ep. 115, 15; Just. 11, 5, 10; Hyg. Fab. 103; ii, Sen. Clem. 1, 3, 3; Petr. 106, 1), 4 (fut. prosilibo for prosiliam, [Quint.] Decl. 4, 19), v. n. [salio], to leap or spring forth, to spring up (class.).
  • I Lit.: quidnam hic properans prosilit, Ter. Eun. 1030: repente prosiluerunt, Cic. Cael. 26, 63: ex tabernaculo, Liv. 28, 14: ab sede, id. 2, 12: puppe, Luc. 8, 55: stratis, Val. Fl. 1, 310: de capitis paterni Vertice (of Minerva), Ov. F 3, 842: e convivio, Curt. 7, 4, 19: de navi, Just. 11, 5, 11: in contionem, Liv. 5, 2: in proelium, Just. 24, 8, 8: ad accusationem, Dig. 48, 2, 7: ad flumen, Suet. Caes. 32: in publicum, Petr. 82, 1: donec prosilit unus, Hor. S. 1, 5, 21.—
    • B Transf., of inanim. subjects, to spring or burst forth, to start out (poet. and in post-Aug. prose): (sanguis) Emicat, et longe terebrata prosilit aura, Ov. M. 6, 260: prosiliunt lacrimae, Mart. 1, 34, 2: prosilit scintilla, Ov. F. 4, 796: castanea sponte prosiliens, Plin. 15, 23, 25, § 93: frutices in altitudinem prosiliunt, shoot up, grow, Col. 7, 6, 1: Peloponnesi prosilit cervix, i.e. the isthmus begins and runs out, Plin. 4, 3, 4, § 8.—
  • II Trop.
    • A To break forth (poet.): vaga prosiliet frenis natura remotis, Hor. S. 2, 7, 74.—
    • B To start up, to hasten (poet.): prosilui amicum castigatum, Plaut. Trin. 1, 2, 179 (217).—
    • C To leap to any thing, attempt zealously or eagerly (mostly poet.): numquam nisi potus ad arma Prosiluit dicenda, Hor. Ep. 1, 19, 8: ad certamen, Sen. Ben. 1, 25: ad accusationem, Dig. 19, 5, 3; 48, 2, 7: ad munus, Cod. 10, 52, 7.

Saved

Recent