tuus

tŭus, a, um, pron. poss. [tu], thy, thine, your, yours.

• I Lit.
• • A In gen.: tuŏs est servus, Plaut. Am. 2, 1, 63 (613): ex tuā accepi manu, id. ib. 2, 2, 132 (764): imperium tuom, id. ib. 2, 1, 84 (634): Me. Quojus nunc es? So. Tuos, nam pugnis usu fecisti tuom, id. ib. 1, 1, 219 (371): tuos sum, id. ib. 2, 1, 7 (557) and 14 (564): vigebat auditor Panaetii illius tui Mnesarchus, Cic. de Or. 1, 11, 45: de tuis unus est, id. Fam. 13, 16, 3: numquam tu ... tam longe a tot tuis et hominibus et rebus carissimis et suavissimis abesse voluisses, id. Att. 4, 15: tuā istuc refert, si curaveris, Plaut. Am. 2, 2, 109 (741) (v. refert): Ly. Bene ego volo illi facere, si tu non nevis. Ph. Nempe de tuo. Ly. De meo: nam quod tuomst. meumst: omne meum autem tuomst, Plaut. Trin. 2, 2, 47 (322) sq.: tuae potestatis semper tu tuaque omnia sint, Liv. 22, 39, 21.—
  • • 2 Esp.: tuum est, it is thy part, duty, custom, etc.; with inf.: haud tuom istuc est vereri te, Plaut. Stich. 5, 4, 36 (718): tuomst, si quid praeter spem evenit, mihi ignoscere, Ter. And. 677.—
    • 3 Made emphatic by the suffix pte or met (ante-class. and late Lat.): tuopte ingenio, Plaut. Capt. 2, 3, 11 (371): tuopte consilio, id. Mil. 3, 1, 11 (606): scio te sponte non tuāpte errasse, id. Trin. 3, 2, 40 (666): tuismet litteris, Ap. Apol. p. 337. —
  • B Pregn.
  • • 1 Your, your own, i.e. favorable, auspicious, proper, suitable, or right for you: tempore non tuo, Mart. 10, 19, 12: haec hora est tua, id. 10, 19, 19: tempore tuo pugnasti, Liv. 38, 45, 10: neque occasioni tuae desis neque suam occasionem hosti des, id. 22, 39, 21 (v. suus).—
    • 2 Your own, your own master, self-possessed: compositus semperque tuus, Stat. S. 2, 2, 72; cf. id. Th. 4, 836; Arn. 1, 12.—
• II Transf., for the obj. gen. tui: desiderio tuo, through desire for you, Ter. Heaut. 307: odio tuo, id. Phorm. 1016: omnis gratas amicitias in tuā observantiā vincam, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 24, 1.

tuus, a, um, Pronom. poss. (tu), dein, I) subjektiv: A) im allg.: tuus pater, Ter.: tuus est servus, Plaut.: tua bona (Ggstz. aliena mala), Cic. – subst., tui, die Deinigen, deine Angehörigen, Cic., deine Leute, Plin. ep.: tuum (tuom), das Deinige, tuom tibi reddo, das dir Versprochene, Ter.: hau nosco tuom, deine Art u. Weise, deinen Charakter, Plaut.: so auch Plur. tua, Ter.: verb. tui tuaque, Cic. – tuum est = es ist deine Sache, -Gewohnheit, -Art u. Weise, u. = es ist deine Pflicht, m. folg. Infin., Komik. – in den cas. obliqu. verstärkt durch die Suffixe pte u. met, um unser selbst zu bezeichnen, tuopte ingenio, Plaut.: tuismet virtutibus, Apul. – B) prägn.: 1) dein = dir günstig, für dich passend, tempore non tuo, Mart.: tempore tuo pugnasti, Liv. – 2) dein eigener Herr, nur von dir abhängig, semper tuus, Stat. silv. 2, 2, 72; u. so Stat. Theb. 4, 836. – bildl., tuus sis, bei dir (= bei Verstande), Arnob. 1, 12. – II) objektiv = zu dir, nach dir, gegen dich u. dgl., desiderio tuo, Cic.: in tua observantia, Planc. in Cic. ep.: neque neglegentiā tuā neque odio id fecit tuo, Ter.: Rhenum et Euphratem admirationis tuae (deines Namens) societate coniungeres, Plin. pan. Vgl. Schwarzii observv. ad Plin. pan. p. 510 (b). – ➳ Genet. Plur. tuûm (tuôm) = tuorum, Plaut. Poen. 1062.

tuus [CL] 1 of or pertaining to you (sg.), your; b (equivalent to obj. gen. of tu); c (in honorific title, esp. in indir. address). d (pred.) yours (also w. ref. to responsibility or sim.). e (~a interest) it is of concern to you. ne fiat fuga tua hieme vel sabbato Gildas EB 31; hanc consolationem habeas, quod in diebus ~is haec plaga non superveniet Bede HE IV 25 p. 265; tu autem ‥ si actus tuos curiosius discutere ‥ studueris Ib. V 12 p. 309; sit tua, te petimus, clementia, Christe, super nos Wulf. Swith. I 1017; in Monologio tuo ‥ probas summam veritatem non habere principium vel finem Anselm (Ver. 1) I 176; cuculla major est monachi tui Adelwoldi vita W. Malm. GP II 75 p. 166; miraculum ‥ tua sanctitate congruum Ib. III 135; domine ‥ comes succurre mihi queso, quia tuus homo sum et ingentem in te fiduciam habeo Ord. Vit. XI 22 p. 234; hodie anima tua peribit (Cainnicus 38) VSH I 166.  b opera tua trahunt me ad auxilium tuum Anselm (Or. 14) III 56; permanebit timor tuus et amor in corde suo et semper obediet tibi toto tempore vite sue Bacon V 122.  c c793 nihil tuae reverentiae jussis denegare ratum putavi Alcuin Ep. 74; 1086 gratias ago benignae sollicitudini tuae et sollicitae benignitati tuae Lanfr. Ep. 54 (56); sciat itaque prudentia tua, domine mi, quod aliter virum non agnovi G. Mon. VI 18; 1520 quod inpresentiarum praestantiam tuam aggressi sumus, paucis sum dicturus ‥ rem omnem praestantie tue ‥ commisit Reg. Merton 494.  d haec tua sunt proprie, tua sunt magnalia, Christe Wulf. Swith. II 407; meum est qui dubito aperire quid me sollicitet, tuum vero est utriusque partis firmitatem et convenientiam ostendere Anselm (Gram. 2) I 146; tui ergo sumus, bone Domine, tui sumus, quos tam sapienter fecisti et anima tua emisti Ib. (Or. 17) III 69; non accipiam ex omnibus que tua sunt Ord. Vit. VI 8 p. 48; tuum est quod vivo; tuum est quod audio, quod video, quod vigeo, quod valeo Bald. Cant. Serm. 3. 11. 520A; vivam tuus, vive mea, / nec properemus temere P. Blois Carm. 9. 5; non ~um est precedere, set Albei (Albeus 24) VSH I 55.  e quorum tua interest providere saluti Ailr. Spir. Amicit. III 46. 685C; tua interest ut qui ignorant et errant, tuis salutaribus monitis exeant ab errore, et qui ad celestes nuptias venire contemnunt, tuo ministerio compellantur intrare P. Blois Ep. 232. 532D. 2 (as sb. pl.): a (m.) your kinsmen or associates. b (n.) your property, goods, or sim.. a apostolorum princeps ‥ regni tibi tuisque ‥ pandat introitum (Ceolfrith) Bede HE V 21 p. 345; non passus es ‥ sanctum tuorum desiderium prolongari W. Malm. GP III 135 p. 276; paratus esto cum tuis ad prelium Ord. Vit. VI 10 p. 95; revertere ad terram tuam; quia te tui desiderant videre (Brendanus 68) VSH I 135.  b tua mea et mea tua sunt Anselm (Ep. 34) III 141.

tŭus, (4) a, um (tu), ¶ 1 ton, tien, ta, tienne : quojus nunc es ? — tuus Pl. Amph. 375, à qui appartiens-tu maintenant ? — à toi ; Hirtius est tuus Cic. Att. 15, 3, 2, Hirtius est tout à toi, tʼest tout dévoué ; Panætius tuus Cic. de Or. 1, 45, ton cher Panétius || [pris subst^t ] : a) tui, les tiens [famille, amis, partisans] : Cic. Fam. 13, 16, 3 ; Marc. 21, etc. ; b) tuum, n. , ton bien, de tuo, en prenant sur ton bien : Pl. Trin. 328 ; 329 ; pete tuum Cic. Com. 32, demande ce qui tʼappartient ; in tuo Cic. Tull. 53, sur ton terrain ; pl., tua Liv. 22, 39, 21, tes affaires, ta conduite ; tua Cic. Phil. 2, 68, tes actes ; tua Cic. Fin. 2, 44, tes idées || tuum es, avec inf., il tʼappartient de : Pl. St. 718 ; Ter. Andr. 678 ¶ 2 qui te convient, qui tʼest favorable : tempore tuo Liv. 38, 45, 10, à ton moment, au moment opportun pour toi ; occasio tua Liv. 22, 39, 21, occasion favorable pour toi ¶ 3 = ton maître, en possession de toi : expers turbarum semperque tuus Stat. S. 2, 2, 72 (toi) dont lʼâme est sans trouble et qui as toujours la pleine possession de toi-même ; tuus (es) Stat. Th. 4, 836, tu nʼappartiens quʼà toi, tu ne (relèves) dépends que de toi ¶ 4 au lieu du gén. obj. tui : neglegentiā tuā, odio tuo Ter. Phorm. 1016, par indifférence pour toi, par aversion pour toi, cf. Planc. d. Cic. Fam. 10, 24, 1.

➳ tuom = tuorum Pl. Pœn. 1062 || qqf. aux cas obl. fortifié par pte : tuopte Pl. Capt. 371 ; Mil. 605 ; tuapte Pl. Trin. 666 ; [par met ] tuismet Apul. Apol. 100.

tuus , a, um. pron. (tu.)
汝者。順便。De tuis unus 汝友中之一。De tuo 汝出錢。Tuum est 係汝分。汝之事。Tuus est nunc Paulus 今汝隨使用保錄。Tuopte, tuapte 汝本身名。

Suggest a Translation
See an image

tuus pronposs.

• tu, thy, thine, your, yours: auditor Panaeti illius tui: de tuis unus est: tuae potestatis semper tu tuaque omnia sint, L.: Tuomst mihi ignoscere, it is your part, T.—As substn., your property, what is yours, your own: tua nummo sestertio a me addicuntur?: pete tu tuum.—Ablsing. f. with the impersonal verb interest or re fert(for the gen.of tu): tuā et meā maxime interest te valere, it greatly concerns you and me: si quid interesse tuā putasses.—Your own, favorable to you, auspicious, proper, suitable, right for you: tempore tuo pugnasti, L.: neque occasioni tuae desis, L.—Of you(for tui, as genobj.): neque neglegentiā tuā neque odio id fecit tuo, T.: desiderio tuo.