ablactatio
ablactātĭo, ōnis, f. [ablacto],
- the weaning of a child, Vulg. Gen. 21, 8 al.
ablactātio, ōnis, f. (ablacto), die Entwöhnung, Vulg. gen. 21, 8.
defertur ad avos suos ‥ ut cum eis ~onis suae transigat infantiam
~onis ejus die, dum pater ejusdem ‥ affines ad convivium evocatos festive pasceret
filium aurige ‥ sumentes et pro filio regis supponentes usque ad ~onem nutriverunt
natus infra territorium monasterii S. Albani ibique usque ad tempora ~onis enutritus(
de ix caseis factis ante plenam ~onem [sc. agnorum ]
si vendatur vitulus tempore †ablactionis
infra ~onem
dum talis ‥ filius ab uberibus matris sue [sc. Universitatis ] citra tempus ~onis eripitur
petimus quatinus ‥ teneros nostre communitatis alumpnos adhuc in lacte matris sub spe ~onis vestri pastoralis baculi recubantes ablactare velitis(
ablactātĭō, ōnis, f. , sevrage : Vulg. Gen. 21, 8.
triplex est.
Prima est a lacte mamillæ, quæ fit in tertio anno. Secunda a lacte infantiæ, quæ fit in septimo. Tertia a lacte pueritiæ, quæ fit in duodecimo. Et sic amovetur puer a nutrice et pædagogo et tutore. Glossæ Biblicæ anonymi ex Bibl. reg.