abscisio
abscisio, in rhet., a breaking off, interruption
abscīsio, ōnis, f. (abscido), I) das Abschneiden, genitalium, Augustin. de civ. dei 7, 27, 2 (vgl. zu abscido = entmannen). – II) die Unterbrechung, vocis, das Versagen, Scrib. 72 lemm. u. 100. – III) als rhet. Figur (sonst praecisio u. aposiopesis gen.), das Abbrechen mitten in der Rede, Cornif. rhet. 4, 67.
Aegelberhtus ‥ vita privatus est capitis ~one
minus est portentum si post patris [auricule ] ~onem fuisset genitus
[P. de Gaveston ] abscissione capitis est peremptus
[Gregorius VI ] ferro abscissionis utendum judicans arma ‥ conquisivit
more prudentis medici, qui nunc fomentis nunc ferro ~onis ‥ utitur
esset utilis ~o
quod unum os Lollardi esset causa abscissionis manus et brachii sui
bosculus ‥ vendebatur per abscissionem ramorum(
exceptis irrestaurabilibus damnis de sylvarum abscissionibus
in ~one ramusculorum pro clatibus faciendis
propter ~onem ‥ quercuum
si super ‥ vestimentum [calix stillaverit ], consimilis fiat ~o [sc. panni ]
appellat S. ‥ de societate ~onis bursarum in nundinis
si aliqui reperti fuerint cum ~one bursarum vel cum argento a loculo extracto
pro absesione lapidum et cariagio eorum
a loco abscissionis diametri usque ad vas erunt duo spatia parva
abscicione lineegc ponatur notar
quedam [alteratio ] est que est salus et receptio, et hec est in celo; alia est que est abscissio et corruptio
motus ‥ vadit per eandem inclinationem ad oriens et continue sine ~one motus
suppono quod omne finitum per abscissionem vel diminutionem proportionabiliter aliquoties multiplicatam aliquando finitur et consumitur
abscīsĭō, ōnis, f. , action de retrancher : Aug. Civ. 7, 27, 2 || [rhét.] réticence : Her. 4, 67 || [gramm.] apocope : Diom. 452, 26.
- 1. het afsnijden;
- 2. (retor.) afbreking.
abscīsiō ōnis, f
- , in rhet., a breaking off, interruption, Her.