accieo
ac-cĭĕo, ēre, 2, v. a., old form for accio, ire,
- to fetch, to bring: ego illum huc acciebo, Plaut. Mil. 3, 3, 61 (935); dub. (Ritschl and Fleckeisen: oneratum runcinabo).
ac-cieo, īvī, ēre (ad u. cieo), herbeirufen, herbeiholen, ohne Beleg angef. bei Diom. 366, 33. – ➳ Plaut, mil. 935 lesen Ritschl, Fleckeisen u. Lorenz runcinabo, Brix2 acciebo.
accĭĕō, īvī, ītum, ēre (ad et cieo) tr., faire venir : Diom. 366, 33 ; Pl. Mil. 935 ; Sil. 13, 368.