adversari

adversari [CL] 1 (w. dat.) to conflict (with). his adversantur vitiorum castra maligna Aldh. VirgV 2456; omne quod est misero ~atur Anselm (Or. 10) III 35; 1205 quorum rotuli aliis ~antur de recordo illo CurR III 301; repugnanciam assercionum, quarum una alteri ~abatur Ockham Dial. 528. 2 (pr. ppl.) opposing, hostile. b (as sb.) opponent. cujus regni principia ‥ tantis redundavere rerum ~antium motibus Bede HE V 23; maliciose impugnaciones mihi ~ancium inimicorum Rolle IA 249; a1350 jurabis quod ~antem quemcumque statutis ‥ non fovebis consilio StatOx 19.  b ~ancium frustrato conatu Collect. Ox. I 10.