agna
agna, a ewe lamb
agna , ae, f.: a ewe lamb, 5.772. (agnus)
agna, ae (abl. plur. agnabus, Hier. Retr. 2, 55, 1), f. [agnus],
- a ewe lamb, Varr. R. R. 2, 2, 2; Vulg. Gen. 21, 28: humilis, Hor. C. 2, 17, 32: pulla, id. S. 1, 8, 27: muta, id. ib. 2, 3, 19: nitida, id. ib. 2, 3, 214: novella, Ov. P. 1, 118: pavens, id. M. 6, 527: tenera, Stat. Th. 8, 576.
agna, ae, f.,
- a blade, a straw, Fest. s. v. pennatus, p. 211 Müll. [kindr. with 2. acus, q. v.; cf. Aufrecht in Zeitschr. für vergl. Sprachf. 1, p. 354].
1. agna, ae, f. (agnus), das weibliche Lamm, Schaflamm, vetula, Varr.: pulla, Hor.: nivea, Sen. – ➳ Abl. Plur. agnabus, Itala genes. 31, 41 (bei Augustin. retr. 2, 55, 1).
2. agna, ae, f., der Halm der Ähre, im Carm. Saliare nach Paul. ex Fest 211, 1.
non lupus esuriens una satiabitur agna
hec ~a,a new lame
sic ~as evertit in lupas
xiij coronas auri et ij ~as auri in eodem sacco(
1 agna, (11) æ, f. (agnus), agnelle, jeune brebis : Varro R. 2, 2, 2 ; Tib. 1, 1, 31, etc. || [offerte en sacrifice] Virg. En. 5, 772, etc.; Hor. Epo. 10, 24 ; Tib. 1, 1, 22 ; Ov. F. 1, 56, etc.
2 agna, æ, f. , épi : Carm. Sal. d. P. Fest. 211.
Actus quadratus, undique finitur pedibuscxx. hæc duplicatum facit jugerum et ab eo quod erat junctum jugeri nomen usurpavit. Sed hunc actum rustici Bœticæ provinciæ Agnam vocant.
Acnua vel Acna.
āgna ae, f
- agnus, a ewe lamb, H., V., O.