aleo
aleo, a gamester
ālĕo, ōnis, m. (rare, for the class. aleator),
- a gamester, Naev. ap. Fest. 24: impudicus et vorax et aleo, Cat. 29, 2; 6, 11; Tert. Fug. ap. Pers. 13.
āleo, ōnis, m. (alea), der sein ganzes Dichten u. Trachten auf das Würfelspiel Richtende, der Spielsüchtige, der Spieler, Naev. com. 118. Catull. 29, 2. Tert. fug. in persec. 13.
aleator, alio
See: alere
ālĕō, (15) ōnis, m. (alea), joueur : Næv. Com. 118 ; Catul. 29, 2 ; 6, 11.
āleō ōnis, m
- a gamester, Ct.