amatorculus
ămātorcŭlus, i, m. dim. [amator],
- a little, sorry lover, Plaut. Poen. 1, 2, 27 (236).
amātōrculus, ī, m. (Demin. v. amator, s. Prisc. 3, 30), ein Liebhaberchen, Plaut. Poen. 236.
ămātorcŭlus, ī, m. , petit amant : Pl. Pœn. 236, cf. Prisc. Gramm. 3, 30.