angulariter
angulāriter, Adv. (angularis), im Winkel, Boëth. art. geom. 417, 2 u. 427, 16 Fr.
intellige parietes ad centrum terre tendere, et reperies ipsos parietes ~er sibi sociari
pupilla omnia sub angulo comprehendit, quia, sive radii a pupilla exeant ad rem visam sive a re visa ad pupillam redeant, semper in pupille ‥ centro tanquam in cono ~er uniuntur
angŭlārĭter, en angle : Ps. Boet. Geom. 417.