aptitudo
aptitūdo, inis, f. (apto), die Brauchbarkeit, Boëth. anal. post. 64, 752 D.
si non sit in eo [corpore ] organum cum ~ine vitam recipiendi, [Deus ] non infundit ei animam
naturalem potentiam vel ~inem ad habitum hujusmodi
hec ~o [sc. sursum elevari ] non potest esse in terra
morbus accidentalis non est hereditarius: quia, si filius regat bene se, non incurret has passiones; sed, si erret in regimine, tunc ~o ista duceretur in actum
in sociis eligendis solum considerent virtutem et ~inem discipline
cum ‥ natura ‥ in singulis tibi membris ~inem suam eleganter impresserit
verus homo, nichil inhumanum in membris ‥ habens, trans hominem acceperat ~inem piscium
ibi ‥ scriba indoctus ~inem penne probat
nec videtur racionabile quod ‥ debeat ‥ ~o studencium in ea [sc. theologia ] per hujusmodi [inferiores sciencias ] judicari
non puto facile inveniri posse qui in ~ine, habilitate et merito ad tantum regimen commode subeundum meritis sibi possit equari
delectantur congerie dictorum ab aliis, in quibus magis student numero quam ~ini
consideratis ‥ paucitate populi, prenosticorum quoque ~ine, omnia ad felicem ordinem reducuntur
voluptati querentibus ~inem occurrit ‥ effugere presentiam obtrectantium
aptĭtūdō, ĭnis, f. , propriété, aptitude : Boet. Porph. comm. 4.
Hinc sumta occasione multi de Vicentinis et de Paduanis, qui cum ipso venerant de Verona, cum Aptitudinem sibi viderunt, fugierunt Paduam, tamquam ad portum refugii et salutis.Occurrit iterum ibid. cap. 17. col. 323.