arcora
orain plurali fem. efferre, verbi gratia,
il corpo, le corpora, pro
i corpi ; pratora, pro
prati ; gradora, pro
gradus ; fundora, pro
fundi. Sic apud Anastasium Bibl. in Vitis Pontific. passim
Arcora, pro
arcusponitur, uti docent variantes lectiones ad hunc Script. Edit. Regiæ pag. 285. 305. 306. 307. et 312. Atque hoc loco satis sit hæc semel monuisse, cum ejusmodi terminationes, quæ fucum facere solent, crebro occurrant apud Latinos ex Italia Scriptores. Sed et Itali ipsi hodierni eandem terminationem in ejusmodi vocabulis retinuere :
borgoraenim pro
borgo ; hortora, pro
orto, dixit Joannes Villaneus lib. 4. cap. 7. Vide Arcus.