arvum
arvum, an arable field, cultivated land, field, ploughed land, glebe
BWL
fertile land
Frieze-Dennison Vergil
Could not find arvis in Logeion dictionaries.
arvis Noun: neuter dative plural, Noun: neuter ablative plural of arvum
arvis Adjective: feminine ablative plural, Adjective: feminine dative plural, Adjective: masculine dative plural, Adjective: masculine ablative plural, Adjective: neuter dative plural, Adjective: neuter ablative plural of arvus
arvis Noun: feminine dative plural, Noun: feminine ablative plural of arva
arba, terra que aratur
arvorum gelido qui cultus fonte rigabis
rediet viridantibus ~is annus laetus et frugifer
frugibus ~a abundant
herbas arvorum buccis decerpo virentes
includuntur ‥ in terra illa [Anglia ] pasturarum ~a fossatis et sepibus
rex suos exercitus revocavit in ~a
veni, ut simul gaudere valeamus in astris sicut pariter gaudebamus in ~is
- 1. akker-, zaailand; ➤ prata et -a; subigere -a; — (meton.) graan, (opbrengst v.d.) oogst;
- 2. (poët.) (a) akker, veld, streek [-a laeta]; (b) (Prop.) weiland; (c) (Verg.) -a Neptunia = zee; (d) (Verg.) kust, oever;
- 3. (poët.) vrouwelijke schaamstreek.
- arvus, an arable field, cultivated land, field, ploughed land, glebe: optima, V.: arvo studere, S.: fundus Arvo pascat erum, H.: fertilia, L.— Plur, fields, plains, country, regions: Sicula, V.: Quā rigat arva Nilus, H.—Poet.: Neptunia, the sea, V.—A shore, coast: arva tenebant, V.
-
…annis anulus in digito subter tenuatur habendo, stilicidi casus lapidem cavat, uncus aratri ferreus occulte decrescit vomer in arvis, strataque iam volgi pedibus detrita viarum saxea conspicimus ; tum portas propter aena signa manus dextras ostendunt adtenuari saepe…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…iuvenis deus, utque monebat ipse Amor, admisso sequitur vestigia passu. Ut canis in vacuo leporem cum Gallicus arvo vidit, et hic praedam pedibus petit, ille salutem alter inhaesuro similis iam iamque tenere sperat et extento stringit…
Ovid, Metamorphoses
-
…, sed qui vaga fulmina mitto. Ne fuge me fugiebat enim. Iam pascua Lernae consitaque arboribus Lyrcea reliquerat arva, cum deus inducta latas caligine terras occuluit tenuitque fugam rapuitque pudorem. Interea medios Iuno despexit in agros et…
Ovid, Metamorphoses
-
…pars unda rapitur ; quibus unda pepercit, illos longa domant inopi ieiunia victu. Separat Aonios Oetaeis Phocis ab arvis, terra ferax, dum terra fuit, sed tempore in illo pars maris et latus subitarum campus aquarum .…
Ovid, Metamorphoses
-
…manusque corpus in Aeacidae, magnas obeuntia terras tot maria intravi duce te, penitusque repostas Massylum gentes praetentaque Syrtibus arva, iam tandem Italiae fugientis prendimus oras ; hac Troiana tenus fuerit Fortuna secuta. Vos quoque Pergameae iam fas…
Vergil, Aeneid
-
…provinciae causam in provincia ipsa cognoscendam et discendam putavi. an ego querelas atque iniurias aratorum non in segetibus ipsis arvisque cognoscerem peragravi, inquam, Triari, durissima quidem hieme vallis Agrigentinorum atque collis. campus ille nobilissimus ac feracissimus…
Cicero, pro Scauro
-
…aequitatis, in qua iuris erat interpretatio, quod ius privati petere solebant a regibus, ob easque causas agri arvi et arbusti et pascui lati atque uberes definiebantur, qui essent regii qui colerenturque sine regum opera et labore ,…
M. Tullius Cicero, De Republica
-
…, non ad illius commoda quem diligemus, non erit ista amicitia sed mercatura quaedam utilitatum suarum. prata et arva et pecudum greges diliguntur isto modo, quod fructus ex is capiuntur, hominum caritas et amicitia gratuita est ;…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…supera Tmolum ac Tauricos locorum splendidis nominibus inluminatus est versus, sed proximus inquinatus insuavissima littera finis frugifera et efferta arva Asiae tenet. qua re bonitate potius nostrorum verborum utamur quam splendore Graecorum, nisi forte sic loqui paenitet qua…
M. Tullius Cicero, Orator
-
…qui, credo, timentes hoc interdictum iustitiae ne quando existeret, commenti sunt se de terra tamquam hos ex arvis musculos extitisse. Ad haec illa dici solent primum ab iis, qui minime sunt in disserendo mali, qui…
M. Tullius Cicero, De Republica