biarchus
bĭarchus, i, m., = βίαρχος,
- a commissary, superintendent of provisions, Hier. adv. Joann. Hieros. n. 19; Imp. Leo Cod. 14, 20, 3.
biarchus, ī, m. (βίαρχος), der Proviantkommissar, -meister, Hier. adv. Ioann. Hierosol. § 19. Cod. Iust. 14, 20, 3. Corp. inscr. Lat. 3, 3370.
bĭarchus, ī, m. (βίαρχος), commissaire des vivres : Hier. Joann. 19.
annonaseu
victusdicitur. Erant autem ex Schola Agentium in rebus, leg. 3. C. de Agent. in reb. (12, 20.) et leg. ult. C.
Sed ante Primicerius, deinde Senator, Ducenarius, Biarchus, Circitor, Eques, deinde Tyro.Glossar. Lat. Græc. :
Apparitor,