biber
bĭber, v. bibo init.
biber, eris, f. (eig. verkürzter Infin. v. bibo), der Trank, Cael. Arel. reg. mon. 22 u. Gloss.
junior serviat ‥ ad ~eres ante cenam; post ~eres semel licet bibere(
post secundum ~erium
ad ~eram j d.
pro ~eriis ejus [sclatter’ ] et serviencium suorum xv d.
pro †bibeciis datis carpentariis ‥ ut diligencius insudarent operibus, iiij s.
cisare, cervisie, potus, ~aria seu alie res et provisiones(
~era, A.a beverache
bĭbĕr, ¶ 1 = bibere, v. bibo
➳ ¶ 2 plus tard subst. bĭbĕr, ĕris, f. , boisson : Cæs. Arel. Mon. 22 ; Gloss.