bilbo
bilbo, ĕre, v. n. [onomatop.],
- to make a noise like that of a liquid agitated in a vessel: bilbit factum est a similitudine sonitus, qui fit in vase. Naevius Bilbit amphora inquit, Paul. ex Fest. p. 34 Müll. (Com. Trag. v. 124 Rib.): bilbit βομβύζει, Gloss.
bilbo, ere (Naturlaut), bil bil machen, glucksen, v. Wasser im Gefäß, bilbit amphora, Naev. com. 124. Vgl. Gloss. ›bilbit, βομβύζει‹.
bilbō, ĕre, intr., faire le bruit dʼun liquide sʼéchappant dʼun vase : bilbit amphora Næv. Com. 124, la bouteille fait glouglou ; cf. Gloss.