About Report a problem

Menu

circito

Could not find circitatur in Logeion dictionaries.

circitatur Verb: present passive indicative 3rd singular of circito

See circitatur in Morpho

circĭto, āre, 1, v. freq. a. [for circuito, from circueo for circumeo],
  • to frequent, make busy: omnes istae artes, quibus aut circitatur civitas aut strepit. Sen. Ep. 90, 19; cf.: circito, περινοστῶ: circitat et circat, κυκλεύει, Gloss. Labb.

Saved

Recent