circitor
circĭtor (or circuĭtor, Petr. 53, 10), ōris, m. [for circumitor, from circumeo, lit. one who goes around, hence],
- A watchman (of gardens. buildings, etc.; postclass.), Auct. Priap. 16, 1, Front. Aquaed. 117; Petr. 1 1.—
- II In milit. lang., plur., those who go the rounds and visit the posts of sentinels, patrols, Veg. Mil. 3, 8; Hier. Ep. 61, n. 7.—Sing.: CIRCITOR, Inscr. Murat. 540, 2.—
- III A pedler, Dig. 14, 3, 5, § 4.
circitor u. circumitor, ōris, m. (circueo = circumeo, der herumgeht; dah.) I) der Wächter, a) (gew. circitor) übh., in Gärten u. Fluren, Gartenhüter, Flurhüter, Priap. 17, 1. Petr. 53, 10 (wo cod. circumitore, Bücheler circuitore): bei Wasserleitungen, der Wasserschloßhüter, Frontin. aqu. 117. Corp. inscr. Lat. 6, 8749; 10, 711; 14, 3649. – b) als milit. t. t., circumitores, die Runde, Veget. mil. 3, 8. p. 84, 6 L.; spät. circitores, als eine bes. Abteilung Reiter, Veget. mil. 3, 8. p. 84, 7 L. Cod. Theod. 6, 27, 3: Sing. circitor, Corp. inscr. Lat. 3, 6292; 5, 4100 u. ö. u. Carm. epigr. 1321, 2 (wo circītor gemessen ist). – II) (Form circitor) der Hausierer, Ulp. dig. 15, 3, 5. § 5; vgl. Prisc. 14, 34: ›circitor, ὁ περιφοράριος‹.
circĭtŏr, (16) ōris, m. , celui qui fait la ronde, gardien : Priap. 17, 1 || employé du service des eaux : Frontin. Aqu. 117 || sous-officier de ronde : Veg. Mil. 3, 8 || colporteur : Prisc. Gramm. 14, 34.
Sed ante Primicerius, deinde Senator, Ducenarius, Biarchus, Circitor, Eques, deinde tiro.Erant igitur
qui faisoient la ronde, et la sentinelle avancée, ut vulgo loquimur. Ii porro deligebantur ex eorum equitum ordine, qui duobus equis, vel saltem uno cum servo merebant, quorum dignitas
Circitoriadicitur in leg. 2. Cod. Th. de Filiis militar. (7, 22.) Hos
Circuitoresvocat Vegetius lib. 3. cap. 8. Vide leg. 2. Cod. de Offic. Præf. Præt. Afric. (1, 17.) et leg. 3. Cod. Th. de Agentib. in Reb. (6, 27.) ubi de Circitoribus in schola Agentium in reb. Quod vero
Circitumet
CircituramGlossæ, Græci Tactici,