circitorius
circĭtōrĭus, a, um [circitor, II.],
- pertaining to patrols: dignitas, Cod. Th. 7, 22, 2, § 2.
circitōrius, a, um (circitor), zur Runde gehörig, dignitas, eines Reiters der Runde, Cod. Theod. 7, 22, 2. § 2.
circĭtōrĭus, a, um, relatif à la ronde militaire : circitoria dignitas Cod. Th. 7, 22, 2, grade ou fonction de circitor.