coacervatio
coacervatio, an accumulation
cŏăcervātĭo, ōnis, f. [coacervo]. *
- A heaping together.
- A Prop.: stratae viae, Isid. Orig. 15, 16, 7.—
- B Trop.: actionum, Dig. 2, 1, 11.—
- II A rhetorical figure, * Cic. Part. Or. 35, 122; * Quint. 9, 3, 53.
coacervātio, ōnis, f. (coacervo), die Aufhäufung, I) eig.: aliorum super alios ruentium, Sen. de vit. beat. 1, 3: minorum corpusculorum, Chalcid. Tim. 203: stratae viae, Isid. 15, 16, 7. – II) übtr.: actionum, Gaius dig. 2, 1, 11: doloris, Ambros. in Luc. 7, 133. – als rhet. t. t. die Aufhäufung (von Beweisen usw.), Cic. part. or. 122. Quint. 9, 3, 53 Sp. (Halm acervatio).
cumulus, i. tumulus, apex, acervus, ~o,beorg
inde est ista tanta ~o aliorum super alios ruentium
per ~onem multiplicum offensarum(
cŏăcervātĭō, (16) ōnis, f. (coacervo), action dʼentasser, dʼaccumuler : Sen. Vita b. 1, 3 || [fig.] accumulation, grand nombre : Dig. 2, 1, 11 || [rhét.] groupement [dʼarguments] : Cic. Part. 122.
- 1. (retor. t.t.) opeenstapeling (v. bewijzen e.d.);
- 2. (Sen.) opeenhoping [aliorum super alios ruentium].
coacervatio , onis. f. et, v. coacervo
See an image
See an image
coacervātiō ōnis, f
- coacervo.—In rhet., an accumulation(of proofs, etc.): universa.