coactivus

coactivus 1 compulsive, coercive. possem ad vos ~as litteras domini regis Anglorum et ex parte domini pape cogentius habere mandatum P. Blois Ep. 225. 514D; dicunt quidam quod Christus ‥ B. Petro ‥ solummodo dedit potestatem ligandi vel solvendi homines a peccatis, ‥ †promulgendo peccatores esse excommunicacioni subdendos, non ~um judicium exercendo Ockham Pol. I 34; bonitas talis non est activa nec motiva voluntatis ‥, quare nec ~a aut necessitativa ipsius Bradw. CD 460A; dominium ‥ humanum ‥ subdividitur, cum aliud civiliter ~um et aliud evangelice regimentum Wycl. Civ. Dom. I 73; 1382 populares non habent potestatem ~am super suos dominos, sed e contra (Herford) Ziz. 323; nec judicium dici potest nisi vim ~am habeat Paul. Angl. ASP 1532. 2 jointly active. Cf. coagere. cum dicunt Deum prevelle esse in potestate voluntatis create, vel intelligunt de potestate ejus activa vel passiva. ‥ si in potestate ejus activa et non equaliter ~a nec pre-activa, ‥ ergo tantum in potestate subactiva Bradw. CD 671E.