cognominis
cognominis, like-named, of the same name
- like-named, of the same name (mostly poet. or in post-Aug. prose); with gen., dat., or absol.: duae germanae meretrices cognomines, Plaut. Bacch. 1, 1, 5 (39): cognomine Insubribus pago Haeduorum, Liv. 5, 34, 9 Weissenb. ad loc.: flumen Absarrum cum castello cognomine, Plin. 6, 4, 4, § 12: mox Asiacae cognomines flumini, id. 4, 12, 26, § 82: eorum, id. 6, 2, 2, § 5; Suet. Vit. 2: gaudet cognomine terrā, Verg. A. 6, 383 Forbig. ad loc. (Rib. terrae); Suet. Fragm. ap. Serv. ad Verg. A. 6, 383: cognominem patriae suae Salamina constituit, Vell. 1, 1, 1: sibi, Suet. Oth. 1.
- 1. met dezelfde naam (m. dat.; gen.);
- 2. (Gell.) (gramm. t.t.) met dezelfde betekenis, qua betekenis verwant, synoniem.
- cognomen, like-named, of the same name: cognomine Insubribus pago, bearing the same name, L.: gaudet cognomine terrā, V.
-
…more maiorum comparatum est ut in minimis rebus homines amplissimi testimonium de sua re non dicerent. Africanus qui suo cognomine declarat tertiam partem orbis terrarum se subegisse tamen, si sua res ageretur, testimonium non diceret ; nam illud…
Cicero, pro S. Roscio Amerino
-
…dico, qui fremitus hominum quam irati animi quanto in odio noster amicus Magnus cuius cognomen una cum Crassi Divitis cognomine consenescit. credas mihi velim, neminem adhuc offendi qui haec tam lente quam ego fero ferret. qua re…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…; cuius belli victor L. Scipio aequa parta cum P. fratre gloria, quam laudem ille Africa oppressa cognomine ipso prae se ferebat, eandem hic sibi ex Asiae nomine adsumpsit. quo quidem in bello virtus enituit egregia…
Cicero, pro Murena
-
…sibi Staienus cognomen ex imaginibus Aeliorum delegerat ne, si se Ligurem fecisset, nationis magis suae quam generis uti cognomine videretur qua de re mecum locutus es, quaerunt a me ubi sit pecunia. hic ille planus improbissimus quaestu…
Cicero, pro Cluentio
-
…ex una pactione hominis honesti gratiosique cognoscite ; in eodem enim genere sunt cetera. Diocles est Panhormitanus, Phimes cognomine, homo inlustris ac nobilis. arabat is agrum conductum in Segestano ; nam commercium in eo agro nemini est…
Cicero, in Verrem
-
…Caesare missas diceres Caesar Pvlchro, cum etiam es argumentatus amoris esse hoc signum, ; quod ; cognominibus tantum uteretur neque adscriberet pro consvle aut tribvno plebi ; dein gratulari tibi quod M. Catonem ; a…
Cicero, de Domo sua
-
…consolatione permulcere posset stultam senectutem. quocirca si sapientiam meam admirari soletis, quae utinam digna esset opinione vestra nostroque cognomine, in hoc sumus sapientes, quod naturam optimam ducem tamquam deum sequimur eique paremus ; a qua non veri…
M. Tullius Cicero, De Senectute
-
…Cephaloedi mensis est certus, quo mense sacerdotem maximum creari oporteat. erat eius honoris cupidus Artemo quidam, Climachias cognomine, homo sane locuples et domi nobilis. sed is fieri nullo modo poterat si Herodotus quidam adesset ei locus…
Cicero, in Verrem