colliculus
collĭcŭlus, i, m. dim. [collis],
- a little hill (late Lat.), Ap. Flor. 1, 1, p. 340.
colliculus, ī, m. (Demin. v. collis), das Hügelchen, der kleine Hügel, Apul. flor. 1. – ➳ Mart. 12, 25, 4 jetzt coliculis (= cauliculis).
in hac planitie duo ~i eminebant, qui Colles Vexillorum dicebantur(
in illo ~o [S. Patricius ] benedixit populum Hybernie
ad quandam planitiem ‥, in cujus medio ~us unus quasi turgescere videbatur
statuentes eum super unum parvum formicarium ~um
collĭcŭlus, ī, m. , dim. de collis, monticule, tertre : Apul. Flor. 1, 4.