colligatio

collĭgātĭo (conl-), ōnis, f. [2. colligo], a binding together, connection (rare).

• I Prop.: ex his colligationibus, Cic. Univ. 7, 21: tota operis colligatio, Val. Max. 8, 14, 6; cf.: inter quattuor (elementa), Macr. Somn. Scip. 1, 6, 28.—
• • B In mechanics, a ligature, band, fastening, Vitr. 10, 1.—
• II Trop. (only in Cic.): causarum omnium, Cic. Div. 1, 56, 127: colligatione naturali omnia fiunt, id. Fat. 14, 31: artior societatis propinquorum, id. Off. 1, 17, 53.

colligātio (conligātio), ōnis, f. (colligare), die Verbindung, I) eig.: tota c. operis, Val. Max. 8, 14, 6: inter quattuor vero (elementa) insolubilis colligatio est, Macr. somn. Scip. 1, 6, 28: Plur. bei Cic. Tim. 23. – meton., als t. t. der Mechanik, das Gelenk, Vitr. 10, 1, 2 (wo Plur.). – II) übtr.: c. causarum omnium, Cic.: c. artior societatis propinquorum, Cic.

colligatio [CL] , bond; b (fig.). c compact, league, alliance. ~o partium dupliciter: aut proprie, et sic exigitur nodus, ut in plantis, vel nervus, et sic in animalibus ‥; aut communiter, et sic verum est quod partes ligni colligantur sine nodis Bacon XI 219.  b 793 non ‥ crinium alligationes sed rectas morum bonorum conligationes Alcuin Ep. 15.  c 1255 remittantur hinc inde omnia juramenta facta excepto juramento nobis debito racione ~onis, conspiracionis, confratrie RGasc I suppl. 37; 1261 super ‥ absolucione juramenti pro observandis quibusdam ordinacionibus, ~onibus et statutis prestiti Cl 95; 1262 cum ‥ [barones] ~ones inter se fecerint, que in ‥ turbacionem pacis nostre cedere perpendimus Ib. 123; 1288 confederaciones ‥ initas ad predicta, utpote ~ones iniquitatum, dissolvimus FormOx 358; 1309 pretextu cujuscunque juramenti, paccionis, precepti vel †collegacionis Conc. II 335b; 1320 suggesserunt ‥ transgressiones enormes ‥ et ~ones et confederaciones illicitas in lesionem pacis sue [sc. regis] ‥ factas esse RParl I 371a; 1408 quidam ‥ conjuraciones, ~ones et confederaciones faciunt ac tractatus ineunt ne veritas ‥ reveletur (Vis. Durh.) Eng. Clergy 293.

collĭgātĭō (16) (conl-), ōnis, f. (colligare), liaison : Cic. Fato 31 ; Tim. 21 ; Val. Max. 8, 14, 6 || jointure : Vitr. Arch. 10, 1, 2 || [fig.] lien : Cic. Off. 1, 53.

colligatio , onis. f.
相連。結合。

Suggest a Translation
See an image

conligātiō (coll-) ōnis, f

• 2 conligo, a connection.—Plur., C.—Fig., a bond, union: causarum omnium: artior societatis.