commendaticius
commendaticius, commendatory
commendātĭcĭus or -tĭus, a, um, adj. [commendatio],
- serving for commendation, commendatory (very rare): litterae, letters of recommendation or introduction, Cic. Fam. 5, 5, 1; cf. Dig. 41, 1, 65; so, tabellae, Cic. Verr. 2, 4, 66, § 148; and absol., commendaticiae, ārum, f., Aug. in Macr. S. 2, 4, 15.
commendātīcius, a, um (commendatus), zur Empfehlung geeignet, Empfehlungs-, litterae, tabellae, Cic.: epistula, Vulg. 2. Cor. 3, 1. – subst., commendātīciae, ārum, f. (sc. litterae), Empfehlungsschreiben, August. b. Macr. sat. 2, 4, 15.
cum ‥ tradidissent archiepiscopo ‥ scripta ~ia ‥ pontificis
ut nullus de alterius titulo presbiterum ‥ suscipere presumat absque ‥ literis ~iis
‘sine literis ordinariorum suorum ~iis’, sic dictis quia continent testimonium sive commendacionem de vita, honestate et moribus ordinandi
licet ~iis non indigeatur ubi meritorum loquitur evidentia
quod ‥ compareant ‥ presbiteri ‥ ordinum suorum litteras vel ~ias ‥ exhibituri
commendātīcĭus, (16) a, um (commendatus), de recommandation : Cic. Fam. 5, 5, 1 ; [abst ] commendaticiæ (s.-ent. litteræ ), lettre de recommandation : August. d. Macr. Sat. 2, 4, 15.
commendātīcius (not -tītius), adj.
- commen do, commendatory: litterae, letters of recommen dation, an introduction: tabellae.