commemini
commemini, to recollect clearly, remember well
com-mĕmĭni (conm-), isse,
- v. defect., to recollect a thing in all its particulars, to remember (in Plaut. several times; elsewh. rare).
- α With acc.: hoc conmemini magis, quia, etc., Plaut. Am. 1, 1, 98 (250); so id. Curc. 4, 2, 7 (493); id. Mil. 3, 3, 39 (913); id. Poen. 3, 4, 16 (726).—With acc. of quantity: aliquid, Plaut. Poen. 5, 2, 25 (985); cf. also: quem hominem probe commeminisse se aiebat, Cic. de Or. 1, 53, 227; and: ego autem non commemini antequam sum natus, me miserum, id. Tusc. 1, 6, 13.—
- β With inf. pres.: non conmemini dicere, Plaut. Curc. 5, 3, 32 (710); so id. Mil. 3, 1, 49 (644); id. Men. 5, 9, 15 (1074). —
- γ With rel.-clause, Plaut. Truc. 4, 3, 4 (778).—
- δ With gen.: conmeminit domi, Plaut. Trin. 4, 3, 20 (1027).—
- ε Absol.: memini et scio et calleo et conmemini, Plaut. Pers. 2, 1, 8 (175); id. Truc. 1, 2, 19 (113); Ter. Eun. 564; id. Phorm. 522; Ov. F. 3, 792.—
- II In speech, to recall to mind, mention (late Lat.): Plato complurium Socratis sectatorum in sermonibus, quos scripsit, commeminit, Gell. 14, 3, 2.
com-meminī, isse, sich einer Person od. Sache bei sich entsinnen, sie in der Erinnerung haben, ihrer eingedenk (sich bewußt) sein, I) im Gedächtnis, absol., commemini (als Antwort), Plaut. truc. 114: sic commemineram, Ter. eun. 564: ego si satis commemini, Ter. Phorm. 523. – m. Acc., hoc adeo hoc commemini magis, quia etc., Plaut. Amph. 254: id quod tu recte commeministi, Cic. de or. 3, 85: utrum hoc tu parum commeministi, an ego non satis intellexi? Cic. ad Att. 9, 2: unde haec ferme sunt, quae commeminimus, Gell. 10, 15, 2: ecquid commeministi Punice? Plaut. Poen. 985: quem hominem probe commeminisse se aiebat, Cic. de or. 1, 227: ego autem non commemini, antequam sum natus, me miserum, Cic. Tusc. 1, 13. – m. Genet., commeminit domi, Plaut. trin. 1027. – commemini u. non commemini m. Infin. Praes., Plaut. mil. 645; Curc. 710; Men. 1074. – m. folg. Acc. u. Infin., quod de Alexandrino episcopo saepe mihi dictum commemini, Augustin. conf. 10, 33. – m. folg. indir. Fragesatz, commemini, quo quicque pacto sitis confessae, Plaut. truc. 778. – II) in der Rede, eingedenk sein, erwähnen, m. Genet., Plato complurium Socratis sectatorum in sermonibus, quos scripsit, commeminit, Gell. 14, 3, 2.
commĕmĭnī, (14) isse, ¶ 1 intr., se ressouvenir : si satis commemini Ter. Phorm. 523, si jʼai bonne mémoire, cf. Pl. Truc. 114 ; Ter. Eun. 564 ; [avec gén.] Pl. Trin. 1027 || mentionner [av. gén.] : Plato Socratis sectatorum commeminit Gell. 14, 3, 2, Platon nomme un grand nombre de disciples de Socrate ¶ 2 tr., se ressouvenir, se rappeler : quem hominem probe commeminisse se aiebat Cic. de Or. 1, 227, il en avait, disait-il, un souvenir fort précis ; aliquid Cic. de Or. 3, 85 ; Att. 9, 2.
- 1. zich goed herinneren (m. acc., zelden gen.);
- 2. in herinnering roepen, melding maken van, vermelden (m. acc.; gen.).
com-meminī (conm-) isse,
- defect, to recollect clearly, remember well: hominem: sic, T.: me miserum (fuisse): Hac, si commemini, die, O.