commentior
com-mentĭor, ītus, 4, v. dep.,
- to invent or devise a falsehood (post-class.), Ap. Apol. p. 314, 31; id. de Deo Socr. p. 50, 39: se virum bonum, id. M. 7, p. 188, 2.
com-mentior, ītus sum, īrī, etwas Unwahres erdenken, aussinnen, alqd, Apul.: alterum deum, Interpr. Iren. 3, 3, 3: m. dopp. Acc., se virum bonum, Apul.: m. folg. Acc. u. Infin., lignum a me quaesitum, Apul.
See: commentiri
commentĭor, ītus sum, īrī, tr., mentir, dire faussement : Dig. 48, 18, 1 || feindre, simuler : virum commentitus bonum Apul. M. 7, 1, sʼétant donné pour homme de bien.