About Report a problem

Menu

compugnare

1 compugnare [CL] , a to fight (in alliance) with. b to conflict, be at variance. a qui cum fure stabit et conpugnabit [AS: midfeohte], cum fure deponatur (Quad.) GAS 174.  b bini aestus oceani ‥ sibimet invicem conpugnantes Bede HE IV 14; fides divina et humana ratio ~ant Bald. Cant. Tract. 1. 407B; s1199 hec ‥ pietatis opera, cum pravis actibus suis ~antia, ‥ penarum suarum allev[i]ationem ‥ prestabunt Coggesh. 79.
2 compugnare [< pugnus] , to clasp, clutch. ambas manus junco ‥ implevit, stricte quod corripuerat ~ans W. Malm. GR III 1.

Saved

Recent