compulsor
compulsor, ōris, m. [compello] (late Lat.).
- Lit., a driver (of cattle), Pall. Jun. 2, 3. —
- II Transf., one who asks or forces to a payment, an exacter of money, Amm.22, 6, 1; Cod. Th. 8, 10, 3 and 4; 11, 7, 15.
compulsor, ōris, m. (compello), I) der Treiber, des Viehs, Pallad. 7, 2, 3: der aus einer Stadt vertriebenen Menschen, Amm. 25, 9, 5. – II) der Eintreiber von Schuldposten u. Abgaben, der Zwangsvollstrecker, der Exekutor, Amm. 22, 6, 1. Augustin. in psalm. 45, 3. Cod. Theod. 8, 8, 7.
mandamus quatenus ‥ omnes ‥ hujusmodi clericorum ‥ se ‥ bellicis actibus non immiscencium captores, ~ores, verberatores, vulneratores, occisores ‥ excommunicatos publice nuncietis
litterarum vestrarum compulsoriarum ‥ ~or sive executor
compulsŏr, ōris, m. (compello), ¶ 1 celui qui pousse devant soi : compulsor (pecoris) Pall. 7, 2, 3, pâtre ¶ 2 celui qui exige qqch. indûment : Cod. Th. 8, 8, 7 || collecteur, percepteur des impôts : Amm. 22, 6, 1.
- 1. iem. die dwingt;
- 2. inner v. belastingen.