About Report a problem

Menu

confligere

confligere [CL] 1 to clash (fig., of vowels). nec intelligentes sinalipham tunc esse cum vocales ~unt, seu solae ut ‥ ‘quam tu urbem ‥’, seu interposita consonante ut ‥ ‘fatorum arcana’‥ Aldh. Met. 10. 2 to fight; b (w. ref. to spiritual fight). c to dispute, argue. d (?) (p. ppl. as sb. n.) conflict, or f. l. cum videret se ‥ cum illo ‥ non posse bello ~ere Bede HE III 14; 9‥ conflixit, i. certavit, gewon WW; aliis ante, aliis retro ~entibus Gir. EH I 21; s1377 flos †mundana [l. mundane] milicie, sub quo militare erat regnare, ~ere triumphare Knighton Cont. II 124; cum junctis lateribus ‥ se invicem afflixissent et ‥ retortis navibus quievissent et denuo ‥ rejunctis tabulis iterum et iterum conflixissent G. Hen. V 24.  b sexta feria extitit qua Christus pro mundo cum zabulo conflixit Lib. Eli. III 60.  c qui cum Finano ~ens multos quidem correxit ‥ nequaquam tamen Finanum emendare potuit Bede HE III 25.  d s1341 habito †conflicto [? l. ~u] cum Scottis Meaux III 49.

Saved

Recent