confligium
conflīgĭum, ii, n. [confligo],
- a striking or dashing together: fluctuum, Sol. 9, 9.— Absol.: strepente confligio (of the waves), Firm. Math. praef. p. 1 Pruckn.
cōnflīgium, ī, n. (confligo), das Zusammen-, Aneinanderschlagen, confligia fluctuum, Solin. 9. § 9: absol., strepente confligio (der Wellen), Firm. math. 1. praef. 4 (nach Haupts Verbesserung statt des unsinnigen coniugio).
cōnflīgĭum, ĭī, n. (confligo), choc : Sol. 9, 9.
Conflictus. Guibertus lib. 3. de Vita sua cap. 18 :
In ultimo carnis spiritusque Confligio, etc.Utitur et cap. 3. et 14. eod. lib.
Fluctuum Confligiadixit Solinus cap. 15.