congeste
congestē, adv., v. 1. congero, P. a. fin.
congestē, Adv. (congestus), gedrängt, Capit. Antonin. Pius 19. § 12. Schol. Bob. Cic. Flacc. 5, 2. 137, 1 B.
congestē (congestus), en bloc : Capit. Anton. 19, 12.
Confuse, sine ordine. Capitolinus in M. Antonio :
Et quidem hæc breviter et Congeste. Congestimdixit Apuleius in Apologia.