congregator
congrĕgātor, ōris, m. [congrego],
- one who brings together, an assembler: horum omnium, Arn. 6, p. 199; Ambros. in Psa. 39, § 22.
congregātor, ōris, m. (congrego), der Vereiniger, Augustin. serm. 223, 2. Ambros. in psalm. 39. § 22. Arnob. 6, 13.
ad illos qui primo ‥ ecclesias congregabant et ‥ ad B. Petrum, qui erat principalis ~or ecclesiarum
sit rerum ecclesiasticarum ‥ ~or, non disgregator
multarum rerum injustus ~or
congrĕgātŏr, ōris, m. , celui qui rassemble : Ambr. Psalm. 39, 22 ; Arn. 6, 13.