constrictio
constrictĭo, ōnis, f. [constringo] (postclass.),
- a binding or drawing together, Pall. Mart. 1; Scrib. Comp. 84.—
- II Esp., a binding, stopping of the bowels, Macr. S. 7, 6 al.
cōnstrictio, ōnis, f. (constringo), das Zusammenschnüren, Zusammenziehen, I) eig.: a) übh.: Scribon. 84. Pallad. 4, 1, 3. – b) das verengernde, Zusammenziehen, das Konstringieren, c. et condensatio, Cael. Aur. acut. 3, 18, 187. – II) übtr.: a) die Bezähmung, fervoris, Mythogr. Lat. 2, 30 extr. – b) die Verschärfung (Ggstz. relaxatio), ieiunii, Augustin. ep. 36, 25. – c) die Zusammenfassung in Rede u. Schrift, sermonis, Augustin. in Cresc. Donat. 1. § 20 extr.
quod si eis [nubibus ] frigiditatis coherentia ventorumque arcticorum ~o validiuscula incubuerit, bifaria coacte causa coguntur in glaciem
per frigiditatem fit pororum ~o
ex ~one cordis fit dolor, ex dilatatione provenit gaudium
aqua ‥ partibus ipsius aeris non posset cedere, propter sui pressionem et ~onem in hujusmodi loco parvo
stranguria est ~o colli vesice cum urina guttatim mingitur
dum modum validae complexionis solutum aestimavi, ecce in alterum ex latere occultae ~onis offendi
numquid regularis ~o prohibet te fratrem exhortari tuum?
cōnstrictĭō, ōnis, f. (constringo), action de serrer : Pall. 4, 1, 3 || resserrement [médec.] : Macr. Sat. 7, 6 || [fig.] constrictio jejunii Aug. Ep. 36, 25, observation stricte du jeûne.