decurtatio
dēcurtātio, ōnis, f. [decurto],
- a mutilation: caudae, Mar. Victor. 2511 P.
dēcurtātio, ōnis, f. (decurto), das Stutzen, caudae, Mar. Victorin. art. gr. 1, 21, 4. p. 67, 25 K.
[multi ] secundum hunc [stellarum ] recessum ponunt vite ~onem
dēcurtātĭō, ōnis, f. (decurto), mutilation : Mar. Vict. Ars Gramm. 1, 21, p. 67, 25.