dedicator
dēdĭcātor, ōris, m. [dedico],
- one who dedicates; hence, a founder, author (eccles. Lat.): damnationis nostrae, Tert. Apol. 5; id. Car. Christ. 17.
dēdicātor, ōris, m. (dedico), der Einweiher, dah. der Urheber, Tert. apol. 5 u.a. Eccl.
Deus, jejunii ceterarumque virtutum ~or atque amator
dēdĭcātŏr, ōris, m. , celui qui fait une dédicace, [dʼoù] auteur de : Tert. Apol. 5.