deflexus
dēflexus, a, um, Part., from deflecto.
dēflexus, ūs, m. [deflecto],
- a bending, turning aside (post-class.), in the trop. sense: humani animi ab odio ad gratiam deflexus, Val. Max. 4, 2; cf. id. 7, 3: a virtute, Ambros. in Psa. 1, § 23.
1. dēflexus, ūs, m. (deflecto), die Ablenkung, Abbiegung, egregius humani animi ab odio ad gratiam deflexus, Val. Max. 4, 2 in. (ähnlich Val. Max. 7, 3 in.): multi a virtute deflexus, Ambros. in psalm. 1. § 23.
2. dēflexus, a, um, PAdi. m. Compar. (deflecto), abbeugend, ablenkend, Chalcid. Tim. 88 in.
1 dēflexus, a, um, part. p. de deflecto.
2 dēflexŭs, ūs, m. , [fig.] action de se détourner, de passer de... à : Val. Max. 4, 2.
dēflexus
- P. of deflecto.